Time goes by

Countdown has begun and I act like I can't hear the clock ticking

A "piece of cake" chocolate mousse

This is a chocolate mousse from Greek pastry chef Stelios Parliaros. An extremely easy dessert for 3, decorated with oreo cookies for that extra something. May it be sweetness.

Chocolate Mousse

200 gr. chocolate
200 gr. heavy cream, cold
100 gr. fresh milk, full fat
6 oreo biscuits

Whisk the heavy cream until it gains a yogurt texture. Heat the milk in a pot. In a small bowl chop the chocolate into pieces. When the milk boils pour over chocolate and let it stand for 1'. Whisk chocolate with milk. Combine mixture with cream and stir. Pour the mousse into glasses and chill. Garnish with chopped oreo and serve.

Μια πανεύκολη συνταγή για μους σοκολάτα του Στέλιου Παρλιάρου (βίντεο εδώ). Αν έχετε υπογλυκαιμία «διακοσμήστε» με μπισκότα oreo.

Μους σοκολάτα

200 γρ. σοκολάτα
200 γρ. κρέμα γάλακτος, κρύα
100 γρ. γάλα
6 μπισκότα όρεο

Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος σε ένα μπολ με σύρμα μέχρι να σφίξει και να αποκτήσει υφή γιαουρτιού. Ζεσταίνουμε το γάλα σε ένα μπρίκι. Παράλληλα, σε ένα μικρό μπολ κόβουμε τη σοκολάτα σε κομμάτια. Όταν βράσει το γάλα περιχύνουμε τη σοκολάτα και αφήνουμε για 1' να μαλακώσει. Χτυπάμε με το σύρμα τη σοκολάτα και το γάλα, μέχρι να γίνει ομοιογενές το μείγμα. Το προσθέτουμε στην κρέμα γάλακτος και ανακατεύουμε. Βάζουμε την μους σε 3 χαμηλά ποτήρια και βουρ στο ψυγείο μέχρι να σταθεροποιηθεί. Πριν σερβίρουμε σπάμε τα μπισκότα και τοποθετούμε πάνω στη μους.

Creativity/Δημιουργικότητα

Inspired by Konstantinos (kapa44.tumblr.com) I started my own photo stories.
Με αφορμή τις φωτογραφίες του Κωνσταντίνου (kapa44.tumblr.com) ξεκίνησα να βάζω κι εγώ «λεζάντες» στις εικόνες.

Nena

Nena is a food editor, a blogger & a friend.

She is witty, caring, sweet and she always smiles.

 

Today she is wearing a colourful knitted top, Zara pants, Bimba y Lola bracelet, Pedro Garcia shoes & a Ted Baker purse (via) and a headpiece from Spitalfields market.

Απομακρυσμένα μηνύματα

Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό, κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια...
(Λήμνος, ακρωτήριο Πλάκας)

Είμαι σε ένα φυλάκιο 8 ατόμων στο τελευταίο πίξελ στο Β/Α άκρο της Λήμνου
Με άπειρα μποφόρ
Την απόλυτη σκοτείνια στη μέση του πουθενά
Με γκρεμό και κυματοδαρμένα βράχια από κάτω
Και τα μόνα φώτα είναι από την Τουρκία
Συγκεκριμένα από τα Δαρδανέλια και το στρατόπεδο Ειδικών Δυνάμεων στην Ίμβρο.

Σου στέλνω φιλιά και μια αγκαλιά.
Δεν έχει νόβα εκεί;

Έχει απλήρωτη νόβα..
Το μέρος δεν υπάρχει
Σου στέλνω από βονταφον Τουρκίας.

Για τα λουλούδια

-Εχθές είχαμε επέτειο και ούτε ένα λουλούδι δεν μού πήρες.
-Και ποιά λουλούδια σου αρέσουν, τα τριαντάφυλλα;
-Όχι, οι τουλίπες.
-Ωραίες είναι οι τουλίπες.
-Και οι πεόνιες μου αρέσουν. Αυτά είναι τα αγαπημένα μου λουλούδια: οι τουλίπες και οι πεόνιες.
-Ούτε να το σκέφτεσαι. Σιγά μην μπω σε ανθοπωλείο και ζητήσω λουλούδι που έχει μέσα την λέξη πέος.

Πάγκος με λουλούδια στην κεντρική αγορά του Notting Hill (Λονδίνο, 2010)

Αθήνα, Χριστούγεννα 2011

Σάββατο 17/12

Πήγα στο Golden Hall. Εκεί, το Βήμα Fm διοργάνωνει bazaar βιβλίου (1 βιβλίο προς 1 ευρώ) με σκοπό ΟΛΑ τα έσοδα να διατεθούν στα Κέντρα Αλληλεγγύης των Δήμων Αθήνας και Καλλιθέας. Βόλταρα λίγο και στα μαγαζιά, και τους στολισμένους διαδρόμους. Κόσμος παντού, καταναλωτικό πνεύμα 0,98%. Ελάχιστοι κρατούσαν τσάντες, οι περισσότεροι απλά περπατούσαν και χάζευαν τις βιτρίνες, τα μαγαζιά ήταν μισοάδεια. Στα "βιβλία" η ουρά ήταν τεράστια.

Κυριακή 18/12

Σήμερα ήμουν στα μέρη μου, στον Πειραιά. Η κίνηση ήταν αφόρητη. Περπατώντας είδα πως έκλεισε και το Metropolis, σημείο αναφοράς στις συναντήσεις των σχολικών μου χρόνων. Ύστερα πήγα στην Σωτήρος, είχα πολύ καιρό να δω τόσο κόσμο. Από τη μια κλειστά, εγκαταλελειμμένα μαγαζιά και από την άλλη έμποροι με κεράσματα και "happenings" προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τον κόσμο. Στην πλατεία Κοραή υπήρχαν ορισμένα παιχνίδια για τα παιδιά, είχε και καρουζέλ. Οι γονείς τους δεν χαμογελούσαν, ήταν σκυθρωποί. Η εικόνα στενάχωρη, σαν σκηνή από τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ. 

Δεν αγόρασα τίποτα παρά μόνο κουτιά για να βάλω τους κουραμπιέδες που θα έφτιαχνα το βράδυ. Είναι μια πειραγμένη συνταγή με αλάτι και πιπέρι, ελπίζω να βγουν νόστιμοι. Η έξοδος τελείωσε με φαγητό. Στη συνέχεια παιχνίδι με τα ξαδερφάκια μου.

8.30 μ.μ.
Γύρισα σπίτι και μέχρι να έρθει το βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου κάθησα στον υπολογιστή για χαζολόγημα και διάβασα αυτό. Μιλάει για γονείς που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους καθώς δεν μπορούν να τους προσφέρουν τίποτα. Βούρκωσα. Προσπάθησα να κατανοήσω πως γονείς αντέχουν να αφήσουν το παιδί τους. Μάλλον δεν το παλεύουν αρκετά, σκέφτηκα. Ίσως πάλι, με αυτή την κίνηση, προσπαθούν να τους εξασφαλίσουν έστω μια στέγη αφού οι ίδιοι, πλέον, δεν μπορούν να τους προσφέρουν τίποτα. Στο μυαλό μου άρχισε να σχηματίζεται ένας πίνακας SWOT. Δυνατά, αδύνατα σημεία, ευκαιρίες, απειλές.

1η περιπτώση: Η ζωή ενός παιδιού με μια οικογένεια που δεν μπορεί να του προσφέρει τίποτα.
2η περίπτωση: Ένα παιδί, στα σκαλιά ενός ιδρύματος που θα του εξασφαλίσει ό,τι δεν μπόρεσαν οι γονείς του.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.