Για τα λουλούδια

-Εχθές είχαμε επέτειο και ούτε ένα λουλούδι δεν μού πήρες.
-Και ποιά λουλούδια σου αρέσουν, τα τριαντάφυλλα;
-Όχι, οι τουλίπες.
-Ωραίες είναι οι τουλίπες.
-Και οι πεόνιες μου αρέσουν. Αυτά είναι τα αγαπημένα μου λουλούδια: οι τουλίπες και οι πεόνιες.
-Ούτε να το σκέφτεσαι. Σιγά μην μπω σε ανθοπωλείο και ζητήσω λουλούδι που έχει μέσα την λέξη πέος.

Πάγκος με λουλούδια στην κεντρική αγορά του Notting Hill (Λονδίνο, 2010)

Αθήνα, Χριστούγεννα 2011

Σάββατο 17/12

Πήγα στο Golden Hall. Εκεί, το Βήμα Fm διοργάνωνει bazaar βιβλίου (1 βιβλίο προς 1 ευρώ) με σκοπό ΟΛΑ τα έσοδα να διατεθούν στα Κέντρα Αλληλεγγύης των Δήμων Αθήνας και Καλλιθέας. Βόλταρα λίγο και στα μαγαζιά, και τους στολισμένους διαδρόμους. Κόσμος παντού, καταναλωτικό πνεύμα 0,98%. Ελάχιστοι κρατούσαν τσάντες, οι περισσότεροι απλά περπατούσαν και χάζευαν τις βιτρίνες, τα μαγαζιά ήταν μισοάδεια. Στα "βιβλία" η ουρά ήταν τεράστια.

Κυριακή 18/12

Σήμερα ήμουν στα μέρη μου, στον Πειραιά. Η κίνηση ήταν αφόρητη. Περπατώντας είδα πως έκλεισε και το Metropolis, σημείο αναφοράς στις συναντήσεις των σχολικών μου χρόνων. Ύστερα πήγα στην Σωτήρος, είχα πολύ καιρό να δω τόσο κόσμο. Από τη μια κλειστά, εγκαταλελειμμένα μαγαζιά και από την άλλη έμποροι με κεράσματα και "happenings" προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τον κόσμο. Στην πλατεία Κοραή υπήρχαν ορισμένα παιχνίδια για τα παιδιά, είχε και καρουζέλ. Οι γονείς τους δεν χαμογελούσαν, ήταν σκυθρωποί. Η εικόνα στενάχωρη, σαν σκηνή από τα Χριστούγεννα του Σκρουτζ. 

Δεν αγόρασα τίποτα παρά μόνο κουτιά για να βάλω τους κουραμπιέδες που θα έφτιαχνα το βράδυ. Είναι μια πειραγμένη συνταγή με αλάτι και πιπέρι, ελπίζω να βγουν νόστιμοι. Η έξοδος τελείωσε με φαγητό. Στη συνέχεια παιχνίδι με τα ξαδερφάκια μου.

8.30 μ.μ.
Γύρισα σπίτι και μέχρι να έρθει το βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου κάθησα στον υπολογιστή για χαζολόγημα και διάβασα αυτό. Μιλάει για γονείς που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους καθώς δεν μπορούν να τους προσφέρουν τίποτα. Βούρκωσα. Προσπάθησα να κατανοήσω πως γονείς αντέχουν να αφήσουν το παιδί τους. Μάλλον δεν το παλεύουν αρκετά, σκέφτηκα. Ίσως πάλι, με αυτή την κίνηση, προσπαθούν να τους εξασφαλίσουν έστω μια στέγη αφού οι ίδιοι, πλέον, δεν μπορούν να τους προσφέρουν τίποτα. Στο μυαλό μου άρχισε να σχηματίζεται ένας πίνακας SWOT. Δυνατά, αδύνατα σημεία, ευκαιρίες, απειλές.

1η περιπτώση: Η ζωή ενός παιδιού με μια οικογένεια που δεν μπορεί να του προσφέρει τίποτα.
2η περίπτωση: Ένα παιδί, στα σκαλιά ενός ιδρύματος που θα του εξασφαλίσει ό,τι δεν μπόρεσαν οι γονείς του.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.

Στο αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο

...βρήκα 2 βιβλία περί διαφήμισης καθώς και το ημερολόγιο της νέας χρονιάς.

1. David Ogilvy "Ogilvy in advertising"
2. David Airey "Logo Design Love"
3. 2012 Moleskine Peanuts daily diary

www.logodesignlovebook.com

 

Αν τα καταφέρω θα ξεκινήσω και σχολιασμό για τα βιβλία που διαβάζω. Το κάνει η Little Stylist και μου αρέσει πολύ.

Υ.Γ. Αν μετονομαστώ σε David λες να κάνω κι εγώ καριέρα στη διαφήμιση;

Από το φετινό καλοκαίρι

...θα θυμάμαι την ταβέρνα του Βαρύ στην Αμοργό.

Που καιρός για bloggin'

Ιστολόγιο, blog.

Παλιά το έλεγα fashion, τώρα το λέω food. Διαφορετικές συνθήκες, κοινός παρονομαστής. Και το another visual blog είναι, δε λέω, αλλά του λείπει κάτι. Του λείπει ο αριθμητής, η κατευθυντήρια γραμμή, η ταμπέλα. Ζει όμως και χωρίς αυτά, και τα χωράει όλα: οικονομικά, γαστρονομικά και καλλιτεχνικά. Όλα τα αγκαλιάζει. Κάθεται μοναχό του και περιμένει (στοϊκά) μια ανάρτηση. Μια φράση, ένα τραγούδι, μια εικόνα. Κάτι να τού δίνει λόγο ύπαρξης στις μηχανές αναζήτησης.

[...]

Δεν θα δώσω νέες υποσχέσεις, θα προσπαθήσω να τηρήσω τις παλιές...

Ό,τι σπέρνεις, θερίζεις: "Το Θέρος του Δημήτρη Πέτρου"

Dimitris Petrou /Θeros spring/summer 2011 (promo teaser) from haris farsarakis photography.

Όσοι με ξέρετε καλά, γνωρίζετε πως στον χώρο της ελληνικής μόδας -όπως αυτή υφίσταται- ξεχωρίζω ένα συγκεκριμένο σχεδιαστή, τον Δημήτρη Πέτρου. Άνθρωπο προικισμένο και φύσει ταλαντούχο.

Ο Δημήτρης διαπρέπει στο επάγγελμά του με ξεχωριστό τρόπο. Ήδη από την παρθενική του συλλογή, καθιέρωσε το προσωπικό του ύφος και από τότε συνεχίζει να μας εντυπωσιάζει είτε παρακολουθούμε μια επίδειξη, είτε ξεφυλλίζουμε το editorial ενός περιοδικού. Η συμπεριφορά του εξυψώνει ακόμα περισσότερο τα ρούχα που δημιουργεί και αυτά αντανακλούν άριστα τον ίδιο: ευγένεια, χαμόγελο και δυναμική συμπληρώνουν ένα brand, το οποίο στα μάτια όλων είναι αψεγάδιαστο.

Σε λίγες μέρες, ο Δημήτρης θα παρουσιάσει τη νέα του συλλογή. Η ιστορία που θα διηγηθεί αφορά τους θεριστές του καλοκαιριού, αγόρια και κορίτσια που συναντούν τον έρωτα περικυκλωμένοι από στάχυα. Γήινες και φυσικές αποχρώσεις που συναντούν φυσικά υλικά όπως το δέρμα, το μετάξι το λινό με εμβόλιμα άλλωτε το denim άλλοτε το δέρμα πύθωνα. Το μακιγιάζ των μοντέλων θα επιμεληθεί ο Δημήτρης Μαρκετάκης από την Max Factor.

Την Τρίτη 12 Απριλίου 2011 στις 21:00 στο Θησείο ο Δημήτρης Πέτρου παρουσιάζει το δικό του "Θέρος".

Άλλωστε μέχρι τώρα έσπειρε καλά.

Το τεφτέρι δίνει τη λύση

  
Κόντρα στο πνεύμα και το ρεύμα της εποχής, σκέφτομαι συνεχώς πως θα ξοδέψω «δημιουργικά» ότι ευρώ τολμήσει να εισβάλει ευθαρσώς στο πορτοφόλι μου. Γεμάτη ντουλάπα, φορτωμένη βιβλιοθήκη, ασφυκτιούσα παπουτσοθήκη, αλλά πάντα κάτι λείπει. Μπορεί λοιπόν να έχω χέρια σουρωτήρια, τσέπες «τρύπιες», αλλά είμαι οργανωτική. Όλα κι όλα.

Τρία χρόνια πριν, απέκτησα πρόσβαση στο πλαστικό χρήμα. Λογική και σύνεση ήταν οι προϋποθέσεις που τότε, για το καλό μου, τις τηρούσα. Σκεπτόμενη ορθολογικά και θέλοντας να είμαι τυπική, με το κούτελο καθαρό, πληρώνω σχεδόν ανελλιπώς όλο το ποσό που αντιστοιχεί στον εκάστοτε μήνα. Να ξέρεις, το μεγαλύτερο λάθος στην διαχείριση των πιστωτικών καρτών είναι η Ελάχιστη Καταβολή. ΟΧΙ, η τράπεζα δεν είναι ελαστική με τα έξοδά σου, ΟΥΤΕ φιλική προς τον καταναλωτή. Θα τα πάρει, και με το παραπάνω, με τον Φόρο Κεφαλαίου που αδιάφορα φιγουράρει ανάμεσα στις επιτυχημένες αγορές σου.

Ιδού πως θα οργανωθείς για να μην χαλάς ούτε ευρώ σε επιπλέον φόρους, μόνο σε ανελέητο shopping.

Διάλεξε ένα διακριτικό σημειωματάριο ή τετράδιο που δεν θα τραβάει το βλέμμα των γονιών, του φίλου, της γιαγιάς κλπ. Για τους ρομαντικούς ή κλασσικούς υπάρχει το moleskine, για internet geeks ένα blog με ρυθμίσεις ασφαλείας, κάνει μια χαρά τη δουλειά του. Προσωπικά, διάλεξα ένα απ΄ τα σημειωματάρια που κληρονόμησα κατά την σύντομη παραμονή μου στο δυναμικό της DKNY. Σκληρό δερμάτινο εξώφυλλο, αγαπημένο μαύρο χρώμα και διακριτικό λογότυπο. Μέχρι σήμερα, φιλοξενεί wish lists, μηνιαίο income, outcome και έξτρας (δώρα γιορτών κλπ), ενώ έχει ταξιδέψει και στο Λονδίνο.

Ακόμα, μερικά tips για να έχεις και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο.

• Πριν πεινάσεις, μαγείρεψε:Καθημερινά, κατέγραψε τις αγορές που πραγματοποιείς με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα. Ειδικά με την χρεωστική, μπορεί να ξεχαστείς και όταν πας για ανάληψη να βρεθείς προ εκπλήξεως!

• Προσοχή στις δόσεις:Αφιέρωσε στην πιστωτική κάρτα τουλάχιστον 24 σελίδες. Κάθε σελίδα αντανακλά ένα μήνα του έτους. Οι δικές μου έχουν ως τίτλο μήνα + χρονολογία, καθώς και 3 στήλες. Μια για το προϊόν που αγόρασες, μια για την δόση στην οποία βρίσκεσαι και μια για το ποσό της δόσης. Έτσι, μόλις πραγματοποιήσεις μια αγορά με δόσεις, τρέξε γρήγορα στο ημερολόγιο και αντέγραψε την δόση σε κάθε μήνα. Θα έχεις μια σαφή εικόνα για το ποσό που είσαι διατεθειμένη/ος να ξοδέψεις τους επόμενους μήνες.

Αυτές οι δύο συμβουλές είναι το κερασάκι στην τούρτα των τραπεζικών καρτών. Μην ξεχνάς τα κλασσικά. (Συνέπεια στις ημερομηνίες πληρωμής κ.α.) Ο καλοπληρωτής πάντα ανταμείβεται, γι’ αυτό αντιμετώπισε την πιστωτική κάρτα ως μέσο πρόωρης αγοράς –μέχρι δηλαδή να πληρωθείς ή να πάρεις το χαρτζιλίκι- και όχι ως ευκαιρία απεριόριστων αγορών.

Τα υπόλοιπα σε προσεχές επεισόδιo.